Goede nazorg, ook na de uitvaart

Verlies is ingrijpend en betekent ook vaak verandering:

  • Waar moet ik beginnen?
  • Wat vang ik nu met mijn leven aan?
  • Wat moet ik allemaal zelf regelen?

Zomaar een aantal vragen die mensen die een verlies hebben geleden stellen. Ik vind het daarom erg belangrijk om een goede nazorg te bieden.

Goede nazorg is belangrijk.

Ongeveer 2 weken na de uitvaart neem ik contact met jou op om een afspraak te maken voor een afrondend gesprek.


Nazorg, nunazorg Mieke Sanders Uitvaart

Tijdens dit gesprek worden onder andere de volgende punten met je besproken:

  • Hoe gaat het met je?
  • Hoe kijk je terug op de uitvaart?
  • Ervaar je voldoende steun uit jouw omgeving?
  • Kan ik je ergens mee helpen?

Rouw en verlies

Wanneer je iets of iemand verliest heeft dat een grote impact op je leven. Je verliest als het ware een deel van je basis. Dit kan hevige emoties met zich meebrengen. Je bent misschien heel boos, of bang, of je hebt enorm verdriet. Het kan ook zijn dat je blokkeert en misschien heel weinig of niets voelt.

Elke vorm van verlies moet verwerkt worden. We moeten het niet wegdrukken maar aanvaarden en een “plekje” geven. Dat is helemaal niet gemakkelijk. Een rouwproces kan enorm confronterend en heftig zijn en het kost veel energie. Je komt terecht in een achtbaan van emoties.

Soms loopt de verwerking echter vast en blijf je hangen in een emotie of blokkeer je volledig. Ook kan het zijn dat je je erg neerslachtig voelt. Je komt er alleen moeilijk uit en je kunt wel wat ondersteuning gebruiken.

Praat dan eens met iemand die je kan helpen en ondersteunen.

www.psycholoogelst.nl gespecialiseerd in rouwverweking.

www.landelijksteunpuntrouw.nl hulp en advies bij rouw

www.stichtingachterderegenboog.nl hulp voor een kind bij het verwerken van een verlies

www.vook.nl zelfhulporganisatie van ouders van een overleden kind, die begrip en medeleven willen bieden aan lotgenoten 

Het regent in mijn toekomstHet regent in mijn toekomst

Als een kleinkind overlijdt, lijden grootouders dubbel: ze rouwen om het verlies van hun kleinkind, en voelen de pijn om hun kind. Een boek vol herkenning voor grootouders die dit moesten meemaken.

Wanneer een kind overlijdt of dood ter wereld komt na een zwangerschap is het verdriet onvoorstelbaar groot. Voor de ouders is dit verlies diep ingrijpend, maar ook grootouders treft het zeer diep. Om hun eigen kind bij te staan, zetten zij vaak hun eigen rouw opzij.
In haar werk als rouwtherapeut ontmoette Maria de Greef zo vaak grootouders die zich niet gekend en gehoord voelden in hun verdriet, dat zij besloot dit boek te maken. Zij interviewde opa’s en oma’s die een kleinkind verloren. Het werd een boek vol herkenningspunten. De verhalen bieden inzicht in het moeilijke proces van met lege handen staan, maar laten de lezer ook delen in de warmte en troost die er in gezinnen kan zijn.

ze zeggen dat het overgaatZe zeggen dat het overgaat

Als we rouwen en verdriet hebben, hebben we geen nood aan een vermanend vingertje, aan clichés, aan opmerkingen dat we ons verlies moeten verwerken, loslaten of een plaats geven. Er wordt van ons verwacht dat er binnen zo kort mogelijke tijd een eindpunt komt aan onze rouw, dat het overgaat. In de praktijk blijkt dat we net niet loslaten maar een zoektocht starten naar een andere vorm van vasthouden of verbinden. Rouw houdt nooit op, maar ontvouwt en ontwikkelt zich in de loop van ons leven en maakt deel uit van wie we zijn. We hebben het recht om te rouwen, op onze eigen manier, bewegend tussen kwetsbaarheid en kracht. Zelfs als je de pijn van een ingrijpend verlies levenslang met je meedraagt, hoeft dit geenszins in te houden dat je minder gezond en minder veerkrachtig bent. In dit baanbrekende boek wordt een aantal maatschappelijke mythes over rouw ontkracht.